این پروژه با کیوریتوری "توماس دوژاک" شکل گرفته و بخش اصلی آن به مجموعهای از عکسهای خبری اختصاص دارد که توسط عکاسان ایرانی در داخل کشور ثبت شده است. هماهنگی پروژه عکاسی را اصلان آرفا بر عهده داشته و تصاویر ارائهشده، بازتابی از تجربه عکاسان حاضر در متن رویدادها و شرایط دشوار فعالیت خبری در ایران است. بر اساس توضیحات برگزارکنندگان، عکسهای این بخش نه در قالب مجموعههای جداگانه، بلکه به عنوان یک روایت تصویری مشترک ارائه شدهاند؛ روایتی که به ثبت جنگ ۲۰۲۶ و پیامدهای آن از نگاه عکاسان ایرانی میپردازد و تلاش دارد بخشی از حافظه تصویری این دوره را ثبت کند.
یکی دیگر از بخشهای این نمایشگاه، «شهر فرنگ» نام دارد؛ بخشی که به ارائه تصاویری از مجموعه "توماس دوژاک" اختصاص یافته و توسط "آلیس گابرینر" انتخاب و تدوین شده است. این تصاویر از میان آرشیوی از عکسهای گردآوری شده از فضای مجازی و شبکههای اجتماعی انتخاب شدهاند و نگاهی دیگر به اعتراضات ابتدای سال، جنگ و بازتاب این رخدادها در فضای آنلاین ارائه میکنند.
در کنار تصاویر، بخشهایی از نوشته "راحا نیکاندیش" نیز در نمایشگاه به نمایش درآمده است. این متن که نخستینبار در قالب وبلاگ منتشر و سپس در نشریه (London Review of Books) بازنشر شده، روایتی شخصی از رویدادهای سال ۲۰۲۶ ارائه میدهد. راحا نیکاندیش نام مستعار نویسندهای است که در یکی از دانشگاههای ایران هنر تدریس میکند و نوشتههای او بهعنوان صدایی مکمل در کنار تصاویر نمایشگاه قرار گرفته است.
همچنین متنی که پیشتر برای یک گردهمایی خصوصی در لندن نوشته شده بود، در این نمایشگاه بدون ذکر نام نویسنده ارائه شده است. این متن، مبنای طراحی گرافیکی تمامی نوشتههای نمایشگاه توسط "بویان حاجیحلیلویچ" قرار گرفته است. عکس پوستر نمایشگاه نیز اثری از "جانی خطیبی" است.فضای صوتی نمایشگاه با قطعات موسیقی انتخابشده توسط نویسنده متن ناشناس شکل گرفته و در کنار عکسها، نوشتهها و تصاویر آرشیوی، مجموعهای چندلایه از روایتهای دیداری و شنیداری درباره ایران در سال ۲۰۲۶ را پیش روی مخاطبان قرار میدهد.
برگزارکنندگان این نمایشگاه اعلام کردهاند که «ایران ۲۰۲۶؛ یک وقایعنگاری» قصد ارائه تصویری کامل از ایران امروز را ندارد، بلکه تلاشی برای ثبت بخشی از یک دوره تاریخی در حال شکلگیری است؛ دورهای که از طریق عکس، متن، صدا و اسناد تصویری روایت میشود.